PREMIERA 2019! "Trzeci krok do szachowego mistrzostwa"

Trzecia część z serii książek. W książce znajduje się kilkanaście najpopularniejszych motywów taktycznych (np.: widełki, podwójne uderzenie, atak z odsłony) oraz maty w trzech ruchach. Poziom książki 1300-2100. Będziesz grał lepiej w szachy!

Uczymy dzieci i młodzież logicznego myślenia

Prowadzimy zajęcia szachowe w przedszkolach, szkołach na terenie Kalisza oraz okolic. W Akademii SzachMistrza trenujemy też grupy poziomowane od początkujących po zaawansowanych. Dobra zabawa, nauka, doświadczona kadra trenerska. Uczymy dzieci i młodzież logicznego myślenia! Nowa siedziba SP nr 10 Kalisz.

Witaj w Szkole Szachowej SzachMistrz

Jesteśmy szkołą logicznego myślenia. Uczymy gry w szachy dzieci i młodzież. W ramach Akademii SzachMistrza prowadzimy naukę gry w szachy dla początkujących i zaawansowanych. Rozbudzamy pasję w dzieciach, przedstawiając szachy w sposób bajkowy i łatwy do zrozumienia. "Nauczcie dzieci grać w szachy, a o ich przyszłość możecie być spokojni" Paul Morphy

Sprawdź się na turnieju szachowym

Wzbudzamy również emocje sportowe organizując ogólnopolskie i międzynarodowe turnieje szachowe. Start w zawodach to możliwość sprawdzenia swojej wiedzy i umiejętności. Najprzyjemniejsza dla zawodników jest ceremonia zakończenia, kiedy najlepsi zawodnicy mogą otrzymać szachowe laury: puchary, medale, nagrody oraz podwyższyć swoje kategorie szachowe.

Klub szachowy KTS Kalisz

Jeżeli lubisz grać w szachy zapraszamy do zapisania się do klubu szachowego KTS Kalisz. Nasi uczniowie to medaliści Mistrzostw Wielkopolski, Polski oraz Europy. Kaliskie Towarzystwo Szachowe działa jako stowarzyszenie. W naszych działaniach wspiera nas miasto Kalisz. Zajęcia prowadzą wykwalifikowani trenerzy i instruktorzy szachowi. Zapraszamy do KTS Kalisz!

Szachy poradnik – „Jak wygrać w szachy?”

Na pytania „jak szybko wygrać w szachy”, „jak wygrać w szachy w 3 ruchach”, „szybka wygrana w szachach” odpowiadałem jednoznacznie we wcześniejszym artykule. Pewien kontekst dla tych wszystkich zapytań jest wspólny – „jak wygrać w szachy. Na podstawie moich 17 letnich doświadczeń zawodniczych, a później sędziowskich i instruktorskich, postaram się odpowiedzieć na to pytanie. Będzie to cykl kilku artykułów.

1. Gram w szachy bo lubię i chcę!
Według mnie punktem wyjścia jest to co podkreślał również Pan Andrzej Modzelan w swoim Dekalogu szachowym. Jeżeli ktoś nie zapoznał się jeszcze z dekalogiem to jest to pozycja obowiązkowa.

Dlaczego to jest takie ważne? Obecnie dzieci i młodzież mają tak wiele zainteresowań, że najchętniej garną się do rzeczy, które najbardziej lubią. Częsty obrazek w klubie to większa chęć rodzica do tego, aby dziecko grało w szachy, niż samego dziecka. Warto pomyśleć z perspektywy dziecka, „o nie znowu te zajęcia, do których zmuszają mnie rodzice”. Już na początku widzimy niechęć. Jeżeli dziecko jest charakterne to będzie robiło, wszystko aby postawić na swoim i w szachy nie grać, na przykład będzie odmawiało gry, albo będzie specjalnie przegrywać. Niestety prowadzi to do niczego. Trzeba stopniowo, krok po kroku zachęcać dziecko do grania. Świadomość pozytywnych wartości jakie noszą za sobą szachy, powinno nas utwierdzać w tym, że lepiej być cierpliwym, niż gdyby bo krótkim okresie euforii dziecko przestało grać w ogóle.

Sam, mając kilkanaście lat zamykałem się w pokoju z książką szachową i studiowałem kolejne diagramy i partie. Moja mama mi mówiła, „nie graj tyle w te szachy”. Role zostały tu odwrócone, szachy były nagrodą, a nie karą. Moim niechlubnym „osiągnięciem” był fakt, jak jeszcze nie mając stałego łącza internetowego przyszedł nam rachunek na kilkaset złotych za to że „troszkę” za długo korzystałem z popularnej wówczas kafejki szachowej www.szachy.org (wówczas miałem internet impulsowy, gdzie o wysokości rachunku decydował czas spędzony na internecie). Niestety kabel zasilający był zabrany na kilka kolejnych dni Dopóki … nie dokupiłem sobie drugiego

Reasumując, co rodzic powinien zrobić, aby dziecko polubiło szachy:

  • nie oczekiwać od niego samych zwycięstw na początku nauki,
  • nie zaniedbywać jego zainteresowania (czyli druga strona medalu, brak jakiegokolwiek zainteresowania też nie jest dobre) i najlepiej samemu nauczyć się grać w szachy,
  • nie ulegać presji dziecka, często po początkowych niepowodzeniach dziecko chce zrezygnować „słomiany zapał”,
  • być konsekwentnym, systematycznym i nie odpuszczać treningów z błahych powodu,
  • wspomagać, podnosić na duchu, być oparciem,
  • jak najmniej krytykować, nie ma nic gorszego niż niespełnione ambicje rodzica z dzieciństwa wobec swojego dziecka,
  • motywować, małe nagrody po wielkim zadaniu, (pamiętam jak zostałem kiedyś zmotywowany nagrodą „niespodzianką” na jednych z Mistrzostw Polski Juniorów, w których brałem udział, dostałem … płyty CD z programami szachowymi, myszkę komputerową i kilogram cukru … ot taki żart trenera, aby osłodzić powrót do rodzinnego domu)
  • niezbędne do polubienia szachów jest też działanie też profilaktyczne, aby dziecko nie zraziło się występując w zbyt mocnych turniejach; tu mamy zasadę że powinno uczestniczyć w zawodach gdzie ma szansę na 40-50% punktów.Kolejne przegrane, dobijają i tylko w podświadomości potwierdzają fakt własnej niskiej samooceny „jestem do niczego”. Dlatego tak trudne są pierwsze turnieje dla dzieci, sporo na nich płaczu, bo przychodzą pierwsze życiowe niepowodzenia. W takich momentach niezbędna jest obecność rodzica i wsparcie, o którym pisałem wcześniej.

    Ktoś kiedyś powiedział bardzo ważną sentencje, którą zapamiętałem …
    „rodzice są od wspomagania, trenerzy, instruktorzy od krytykowania”

    Kiedy jednak widzimy, że dziecko nie garnie się do szachów i nie sprawia mu to przyjemności trzeba najzwyczajniej w świecie odpuścić. Dużo zależy od wychowania. Przy rozkapryszonym dziecku, które wszystko miało podstawione pod przysłowiowy nos, jedno większe wyzwanie, które sprawia trudność, powoduje że „nie lubię tej gry”, „głupia jest ta gra”. W takich przypadkach nie wiele da się już zrobić. Odpuszczamy, nic na siłę. Można za jakiś czas wrócić do tematu szachów, kiedy dziecko zauważy, że inni rówieśnicy dobrze się bawią przy tej logicznej grze. Nie dajmy się jednak zwieść dzieciom …

    Kiedyś usłyszałem od jednego z uczniów:
    „szachy mnie nudzą, nie chce mi się grać”,
    zapytałem go więc, „co Cię nie nudzi, co byś chciał robić”?
    „Pooglądałbym telewizję i pograłbym na komputerze.” Ręce mi opadły, więcej już na zajęcia nie przyszedł …

    Należy dążyć do tego modelu, gdzie szachy są nagrodą i dziecko same się do nich garnie. Miło będzie wówczas usłyszeć „choć mamo/tato zagramy w szachy”. Wtedy możemy być pewni, że jest to fundament sukcesu. Już wkrótce opiszę kolejny element, który odpowiada nam na pytanie „jak wygrać w szachy”.

    Z szachowym pozdrowieniem
    Maciej Sroczyński

Maciej Sroczyński
Grudzień 31, 2011, 19:42

Filip Rosiński II miejsce w Lublinie

Efektywnie i efektownie wykorzystał przerwę świąteczną Filip Rosiński, podopieczny Klubu Szachowego Szachmistrz (KTSz-W Kalisz). Przy okazji wyjazdu rodzinnego udało mu się zagrać w międzynarodowym Turnieju Młodych Talentów, aż w dalekim Lublinie. Zajął 2 miejsce w grupie do lat 8. Gratulujemy, życzymy dalszych sukcesów!

  • Turniej Młodych Talentów w Lublinie grupa C – wyniki końcowe
  • Maciej Sroczyński
    Grudzień 31, 2011, 19:41

    Utrata newsów

    Z powodu kłopotów technicznych, „wyzerowana” została spora część newsów. Wielka szkoda, ale podnosimy się i na pewno będziemy kontynuować swoją redaktorską misję.

    Maciej Sroczyński
    Grudzień 31, 2011, 19:38

    IV Turniej o Puchar Szachmistrza – wyniki na żywo

  • IV turniej – 6 styczniawyniki na żywo!
  • Maciej Sroczyński
    Styczeń 6, 2011, 19:40

    Szachowy model mistrza – składniki sukcesu cz.3

    Trzecia część opracowania na temat modelu mistrza w szachach – zapraszam do lektury …

    – Zobacz I część ! – Szachowy model mistrza
    – Zobacz II cześć! – Szachowy model mistrza

    8) Naukowe podejście do szachów

    nierozerwalnie wiąże się intelektualizacją szkolenia, ponieważ wskazuje prawidłowy kierunek procesu szkoleniowego. Prekursorami naukowego podejścia do szachów byli Emanuel Lasker, Aleksander Alechin, ale dopiero Michał Botwinnik zainicjował naukowy system pracy nad szachami, polegający na usystematyzowaniu zgromadzonej szachowej wiedzy, planowanej organizacji poszukiwań analitycznych, budowaniu całych systemów gry (od debiutu po końcówkę) o bogatych wieloplanowych założeniach strategicznych. Botwinnik połączył w szachach elementy sztuki, nauki i sportu. Jako pierwszy ogłosił zasady przygotowania się do zawodów i przestrzegania reżimu turniejowego w sposób kompleksowy. Naukowe podejście do szachów pozwala wykorzystać możliwości treningowe, to znaczy w tym samym czasie uzyskiwać większą efektywność treningu oraz maksymalne wykorzystanie potencjału i możliwości zawodnika w trakcie zawodów.

    9) Umiejętności taktyczne

    są przemyślanym, zracjonalizowanym, ekonomicznym i zaplanowanym sposobem prowadzenia walki sportowej. Mistrz szachowy reprezentując uniwersalny styl gry, potrafi narzucić przeciwnikowi taki charakter walki, który mu najmniej odpowiada. Najczęściej jest to sprowadzenie partii do pozycji technicznych, jeśli gramy z zawodnikiem kombinacyjnym lub zaostrzenie i komplikowanie gry, jeśli przeciwnik reprezentuje pozycyjny styl gry. Dobrymi przykładami takiej taktyki są mecze o mistrzostwo świata między Botwinnikiem i Talem w latach 1960-61, kiedy każdy z wielkich rywali chciał narzucić swój styl gry. W pierwszym meczu sztuka ta udała się Talowi i po partiach o burzliwym przebiegu został mistrzem świata. W meczu rewanżowym Botwinnik nie pozwolił rozwinąć fantazji Talowi, gra w większości partii miała techniczny charakter i Botwinnik powrócił na szachowy tron. Często szachista wybiera niewygodne dla przeciwnika warianty debiutowe jak na przykład Karpow obronę Caro-Kann przeciwko Borysowi Spasskiemu w 1974 roku lub ogólnie zmienia cały repertuar białymi z debiutów otwartych na zamknięte – jak to uczynił Fischer przeciwko Sopaskiemu w 1972 roku w Rejkjaviku. Uniwersalna taktyka mistrza szachowego polega na pryncypialnym rozegraniu wariantu debiutowego, stworzeniu przeciwnikowi maksymalnych problemów w grze środkowej i walce w końcówce do gołych króli.

    10) Wysoki poziom etyczno-moralny

    jest pomijany w cechach mistrza w teorii sportu, ale trudno wyobrazić model mistrza szachowego, który nie przestrzega idei fair-play. Karta Fair Play głosi – „… Fair-Play jest sposobem bycia. Jest to poszanowanie dla samego siebie, które wyraża się przez:
    – lojalność, poczucie sprawiedliwości
    – szacunek i uznanie dla przeciwnika niezależnie od tego, czy został zwycięzcą czy pokonanym,
    – brak zamiaru demonstracyjnego chwalenia się swoim Fair Play
    – postawą pełną godności i zdecydowania, jeżeli przeciwnik lub publiczność wykraczają przeciwko fair-play
    – skromność w wypadku zwycięstwa i spokój w momencie porażki
    – pełną świadomość, że przeciwnik jest przede wszystkim partnerem w grze, z którym łączy go koleżeństwo sportowe,

    Pierwszym mistrzem świata w szachach, który przestrzegał zasad był Spaski, a ostatnim Fischer. Najczęstszym przejawem łamania zasad fair-play jest tak zwana taktyka turniejowa, w myśl której nie we wszystkich partiach należy walczyć o zwycięstwo, a można zremisować bez gry. najbardziej radykalna taktyka głosi – „remis bez gry z kolegą, wygrana z klientem”, co oznacza że należy walczyć o zwycięstwo tylko ze znacznie słabszym przeciwnikiem. Jedynie kobiety nie robią szybkich remisów. A przecież w szachach jest wiele okazji do demonstrowania postawy fair play. Najpiękniejszym momentem jest chwila zakończenia, kiedy zawodnicy, podając sobie rękę, dziękuję za grę i przystępują do analizy dopiero po zakończonej partii. W czasie wspólnej analizy omawiają krytyczne momenty partii, wyjaśniają sobie niuanse teoretycznych wariantów debiutowych i dzielą się wrażeniami dotyczącymi przebiegu partii.

    Czasami nie dochodzi do wspólnej analizy. W czasie mistrzostw Polski kobiet we Wrocławiu w 1987 roku Agnieszka Brustman nie podała ręki Iwonie Świecik po przegraniu z nią partii, w której wykonała zaledwie dwa samodzielne posunięcia. Można to zostawić bez komentarza.

    Oprócz cech ogólno-sportowych model mistrza w szachach musi oczywiście posiadać walory czysto szachowe, które zostaną omówione w IV części opracowania …

    Maciej Sroczyński
    Sierpień 3, 2010, 23:37
    Strona 355 z 368« Pierwsza...102030...353354355356357...360...Ostatnia »

    Nasi partnerzy